logo bilzen

Graffititoren

Graffititoren

Op zondag 17 juni 2012 werd de graffititoren officieel onthuld en ingespoten door ondermeer gouverneur Herman Reynders.

Deze elektriciteitscabine op het Jazz Bilzenplein, ook gekend als de 'Interelectratoren', werd omgetoverd tot een graffiti-toren en helemaal beschilderd met tekeningen die verwijzen naar Jazz Bilzen. De toren wordt letterlijk een blikvanger in de stad.

Voor de graffiti-toren werd samengewerkt met enkele lokale graffitiwriters. Bilzenaar Wouter Loix ziet dit als een kans om graffiti in Bilzen op een positieve manier in de schijnwerpers te plaatsen en de erkenning te geven die ze soms niet krijgt. Belgische topper Steve Locatelli en de MOSK-crew, een mix van lokale en buitenlandse graffitischrijvers Saik, Linez, Soar, Arok, Smack en Gratis, namen de artistieke invulling en uitvoering voor hun rekening.

De MOSK-crew geeft hier huun interpretatie van het thema muziek en Jazz Bilzen. Inspiratie haalden ze uit affiches de in hun ogen (jongeren die Jazz Bilzen niet aan den lijve ondervonden) de tijdsgeest representeren. Ze denken hierbij aan blues, jazz en rockmuziek, psychedelische vormen met een harde lijn op een sober maar sterk afgebakende achtergrond, en - zoals het hele project - niet enkel ‘(muziek van) toen’ maar ook 'vandaag'.

Aan de achterkant van het gebouw kreeg Belgische top-graffitiwriter Steve Locatelli vrij spel. Hij creëerde een heus kunstwerk waarbij één tekening zijn idee over jazz Bilzen weergeeft. Centraal staat een beeld dat de sterke emoties van alle muziekgenres weergeeft: een hand (afhankelijk van hoe je kijkt, zie je een vuist dan wel een opgestoken wijsvinger). Denk hierbij gerust aan een sterk nummer op eender welk festival, waar de handen de lucht in gaan. Steve heeft deze vuist geplaatst op een filosofische tekst van Abbé Pierre over de liefde en verdraagzaamheid, omdat Jazz Bilzen één van de eerste muziekfestivals was in Europa en ontstaan is in de jaren zestig, de hippie / flower power-tijd. Dit zien we ook aan de fleurige kleuren in zijn tekening. Deze kleuren staan dan weer in schril contrast met de zwart-witte vuist, kleuren die verwijzen naar de latere evolutie van Jazz Bilzen naar meer rock en zelfs punk.